Σύμφωνα με μελέτες, τα υψηλά επίπεδα καρδιοαναπνευστικής ικανότητας συνδέονται με τον μειωμένο κίνδυνο εμφάνισης χρόνιας νεφρικής νόσου. Σε άτομα με φυσιολογική νεφρική λειτουργία κατά την έναρξη των μελετών, παρατηρήθηκε πως μετά από σχεδόν 25 χρόνια παρακολούθησης και μετρήσεων της καρδιοαναπνευστικής τους ικανότητας, πως ένα εξαιρετικά μικρό ποσοστό εμφάνισε χρόνια νεφρική νόσο.
Το γεγονός αυτό οδήγησε τους/ τις ερευνητές,-τριες στο συμπέρασμα πως όσο αυξάνεται η καρδιοαναπνευστική ικανότητα του ατόμου, τόσο μειώνονται ο κίνδυνος και οι πιθανότητες εμφάνισης χρόνιας νεφρικής νόσου.
Ποιο είδος άσκησης όμως μπορεί να αυξήσει την καρδιοαναπνευστική ικανότητα του ατόμου;Η απάντηση είναι, η αερόβια ( περπάτημα, τρέξιμο, χορός, ποδηλασία, κολύμβηση ). Η τακτική αερόβια σωματική δραστηριότητα όχι μόνο αυξάνει την καρδιοαναπνευστική ικανότητα, αλλά την διατηρεί και σε υψηλά επίπεδα.
Πιο αναλυτικά, η αερόβια άσκηση κάνει την καρδιά να «δουλεύει» αποτελεσματικότερα σε κάθε παλμό, με αποτέλεσμα να μεταφέρεται περισσότερο οξυγόνο στο αίμα. Συγχρόνως, οι πνεύμονες προσαρμόζονται, αυξάνοντας την πρόσληψη οξυγόνου και οι μύες μεταβολίζουν μεγαλύτερη ποσότητα οξυγόνου.
Για τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης χρόνιας νεφρικής νόσου ( αλλά και γενικότερων προβλημάτων υγείας ), συνιστάται αρχικά 15-20 λεπτά αερόβιας άσκησης την ημέρα, φτάνοντας, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, σε 30-40 λεπτά ημερησίως.
Συμπερασματικά, θα μπορούσαμε να πούμε πως η αερόβια άσκηση έχει πολλά και σημαντικά οφέλη για την υγεία γενικότερα.
Συγκεκριμένα για τη χρόνια νεφρική νόσο, όπου η καρδιοαναπνευστική ικανότητα πρέπει να βρίσκεται σε πολύ καλά επίπεδα, η αερόβια άσκηση είναι εξαιρετικά χρήσιμη έως και αναγκαία, καθώς υποβοηθά την καρδιά και τους πνεύμονες στην τροφοδοσία του σώματος με τις απαιτούμενες ποσότητες οξυγόνου και αυξάνει τον ρυθμό κατανάλωσης οξυγόνου στους μύες.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την καλύτερη απόδοση του σώματος, καθώς η ικανότητά του να μεταβολίζει το οξυγόνο σε ενέργεια αυξάνεται σημαντικά.